سلام برتو ای مولا یاعلی

من فکر میکنم  شانه هایت زخمی بودند.امابرایت درد آور نبود....که انبان به دوش کشیدن وبردن بردر خانه های فقیران لذتی دارد که مرحمی بزرگ برزخم ها و جراحتهای  دنیایی ست

مولی ....نه زخم های احد ونه هیچ جنگ و دفاع دیگری نمیتوانست بردل تو کارگر افتد.چرا که قلبی به وسعت دنیاداشتی. اما گریه یک یتیم و کشیده شدن خلخال از پای یک شهروندغیر مسلمان چنان ترا بر می آشفت  که صورت به نزدیک آتش تنور می بردی تا داغ جهنم را لمس کنی و شهروندانت را فراموش نکنی

اما زخمی که پیروان دروغینت برسرت زدند همان اثر ریاکاری و از پشت خنجرزدن خوارجیست که خودرا پیرو رسول الله ص میدانستند ولی تورا خارجی و شورشگر میدانستند

مولایم....ضربت شمشیر ابن ملجم فقط ضربت برفرق تو نبود بلکه پایه گذار سوزش زهربر جگر فرزندانت حسن ع و از علی بن الحسین تا.....حسن بن علی ع امام یازدهم بود.......این خنجر همان تیر 3 شعبه ای ست که برگردن  علی اصغر س فرود آمد و تیرهاییست که پیکر حسین ع را غرقه به خون کرد و تیغی ست که با فتوای قاضی متحجری مثل شریح  سر حسین ع را برید و......همان حکم حکمیت ابو موسای ساده لوح یا فریب خورده بود که پایه گذارایجاد خوارج شد.

مولا جان اگر یک صحابی تو بر دار آویخته شد یا از بالای دارالاماره پرتش کردند یا سرش را بریدند ویا.... بهایی بود که برای عمل کردن به  آموزه های حق طلبانه تو پرداختند.تربیتی که شاگردانت رادرراه حق سازش ناپذیر کرده بود.

عجب داشتم که جنازه رسول الله ص سرد نشده چه گونه از او ورای او و سیره او و ایده او روی بر تافتند ونام حاکم اسلامی بر خود نهادند و خودراامیرالمومنین خواندند و......ولی از تعجب در آمده ام.............

مولاجان : میدنم  زخم دل تو به خاطر  محدودیتی بود که برای خدمت به مردم برایت ایجاد کرده بودند وداغ آن هزاران بار بیش از زخمهای جنگها و ضربت 19 رمضان قلبت را سوزانده است.چرا که حکومت دنیایی برای تو از گیوه وصله خورده ای پست تر و بی ارزش تر بود ولی خدمت به مردم و مظلومین عشقی بود که قلبت را می فشرد. اشکهای مردم دوستانه ات در نیمه های شب و در پیوند ووصل خدا برزمین نمیریختند.....که همراه قرآن صاعد پرواز میکردند و فرشتگان آسمانی را به تعجب وامیداشتند ودر عرش غوغایی راه می افتاد که عاشقانه ترین قلمها در وصف آن احساس ناتوانی می کند

مولایم میدانم که ساعتها با بغض در گلو به اندیشه مردم بودی ولی آنها که باید و می توانستند حمایتت نکردند و همراهت نیامدند. وآنها که می آمدنددر معرض آسیب بودند ووقتی به تو اقبال کردند که انحراف نهادینه شده بود و آنگاه تو طئه های شکست خوردگان بدر و احد و فتح مکه آغاز شد.معاویه بر سرمنبر به ارشاد مردئم پرداخت وتو متهم به بی دینی و بی نمازی شدی طوری که خبر شهادتت در محراب برای عده ای تعجب بر انگیز بود

مولایم می توانم اشکهای پنهانی ترادربدرقه ابوذر به ربذه درک کنم وآهی که از افراشته شدن کاخ سبز و بیچاره شدن فقرای مدینه می کشیدی را بفهمم اما عظمت آن برایم درک کردنی نیست.زیرا که درک عظمت احساس تو ظرفی راخواهد که من از آن محرومم.

مولای من ما که شما معصومین را ندیدیم....ولی یک نفس مسیحایی ذریه شما روح خدا رادیدیم که ملتی را به وجد آورد و به حرکت در آورد......ومعادلات جهانی رابه هم زد اما..........هم اکنون جایش خالیست.....حق آنست که در فراقش اشک که نه ......خون گریه کنیم

مولی من:دراندیشه ام تامبادادستهایی که به قصد بی احترامی به درب خانه ات کوبیده شد با نام تشیع ناب برگونه دخترانی  فرود آید که بانام تو برخاستن را تجربه می کنند.به اسم تو حرکت میکنند و از فرزندان تو حمایت می کنند

مولا جان بیا در این شبهای قدر همراه با پیروانت دست به دعا بردارتا فرزندت مهدی عج بیاید و نه تنهاکار شیعیان که مسلمین و....نه بلکه نسل بشررا راست کند.

جوانان بزرگترین مجموعه شیعه جهان چشم به راه حمایت و هدایت تواند یا مولی